วันอาทิตย์ที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560

🌸 น้องน้อยที่รัก : บทที่ 2 (4)

นิยายแต่งจบแล้วค่ะ โหลด eBook ได้เลยนะคะ

บทที่ 2 (4)


          "คุณอาว่า ขี้เกียจคุยโทรศัพท์กับคุณลุงครับ เค้าว่าคุย กับคุณลุงไม่อร่อย สู้เจอหน้าจิบฉลองแชมเปญที่คุณเก็บแอบ เอาไว้ไม่ได้"
          "โว๊ะ!! เจ้าหมอนั่นนี่มันจมูกมดดีจริง ๆ"
          สิ้นคำหลายชาย ธันวาก็ปล่อยเสียงหัวเราะลั่น ๆ เพราะ เป็นที่รู้กัน ว่าอาคมผู้มีศักดิ์เป็นน้องชายลูกพี่ลูกน้องมีนิสัยเจ้า แง่เจ้างอน ต่อล้อต่อเถียง เหวี่ยงใส่กันมาโดยตลอดตั้งแต่สมัย เด็ก ๆ แต่ใคร ๆ ก็ต่างรู้ดีว่าพี่น้องสองคนนี้..ต่างก็รักใคร่กลม เกลียวกันดีว่าพี่น้องคลานตามกันมาเสียอีก .. และแน่นอนอีก เช่นกันที่อาคมจะรู้จักและสนิทสนมกันดีกับ..บดินทร์ บิดาของ เหมันต์ด้วยอีกคน หากแต่ช่วงก่อนหน้า อาคมถูกส่งไปร่ำเรียน ต่อยังต่างประเทศ และหางานทำอยู่ที่นั่นสักพัก ก่อนเปลี่ยนใจ กลับมาช่วยพี่ชายหลังจากเสียบดินทร์ไปเพียงไม่กี่ปี
          "นั่นล่ะ นั่นล่ะ เรื่องดี ๆ ให้เรียนรู้กับเจ้าอาคมให้มาก ๆ เจ้าหมอนี่มันเก่ง มันฉลาดกว่าใครเพื่อนเลย นายคิดถูกล่ะต้น ที่จะติดตามไปเรียนรู้วิชาบริหารจากอาอาคมของแก"
          "หามิได้หรอกครับคุณลุง คือที่ผมขอย้ายไปที่นั่นเพราะ คิดว่าที่นั่นเหมาะกับสายงานและตรงกับสิ่งที่ผมร่ำเรียนมาและใช้ประโยชน์ได้ถูกจุดที่สุด ส่วนเรื่องบริหารงาน คงต้องรอให้ คุณน้ำเธอเรียนจบ .. มาบริหารเอาเอง" 
          คนพูดไม่หันมามองหน้านวล ที่ก้มหน้าก้มตาง่วนอยู่กับ จานอาหารของตัวเอง เสมือนไม่มีตัวตนอยู่ ณ ตรงนั้นมาก่อน เลยด้วยซ้ำ
          "ยัยคุณน้ำน่ะหรือจะช่วยอะไรได้" 
          ผู้เป็นบิดาทำน้ำเสียงอ่อนใจแกมเอ็นดู
          "ลุงยังเสียดาย หากทางฝ่ายคุณภิรมณ์เธอไม่มากดดัน เจ้ากี้เจ้าการเร่งเร้า เร้ารื้อใส่กับคุณยมคุณป้าของนาย ลุงก็ว่า จะส่งเขาไปเรียนต่อต่างประเทศ" 
          "ลูกผู้หญิง ความรู้ติดตัวน้อยจะอยู่ลำบาก ยิ่งสมัยนี้ ด้วยแล้ว หวังพึ่งผู้ชายฝ่ายเดียวไม่ได้ ..ใจจริง ลุงเองก็ยังไม่ อยากให้น้องสาวนายแต่ง ..แต่.."
          คุณธันวาเสียงขาดหายไปแค่นั้น รีบปรายตามองไปทาง ภรรยา เพราะเผลอหลุดปากปรารภไปในสิ่งที่มิอาจแก้ไข
          ... ฤกษ์ยามถูกจัดเตรียม 
          การประกาศข่าว...มีมาเป็นปี ๆ 
          แขกผู้หลักผู้ใหญ่ถูกรับเชิญ 
          เรื่องนั้นคุณธันวาไม่ได้ห่วงมากมาย หากแต่ที่ห่วงนัก .. ในตอนนี้..ก็คงเป็นที่สีหน้าแหย ๆ ของภรรยา
          หนุ่มใหญ่วัยกลางคนเผลอลอบถอดถอนใจอีกครั้ง ก่อน ปรายตาไปยังบุตรสาวสุดรัก .. ที่ต้องมาตกหนักรับกรรมต่อ จากบิดา-มารดาโดยมิอาจบิดเบือน 
          และทั้ง ๆ ที่รับรู้ว่าบุตรสาวมิใคร่เต็มใจ แต่ ....
          'ชีวิต' มักเป็นสิ่งที่เลือกเองได้ยากเสมอ ... โดยเฉพาะ ชีวิตที่ต้องเกิดมา .. พร้อมแบกภาระเอาคนส่วนใหญ่ใส่ไหล่ไว้
          ลูกเอ๋ย ... ไหล่ของลูกช่างบอบบางยิ่งนัก
          หากแต่เมื่อมี 'ภาระ' .. หนักแค่ไหน พ่อก็เชื่อแน่ว่า ลูกสาวของพ่อ จะต้องฝ่าฟันมันไปจนได้ ... 
          แม้หัวใจของลูกจะเจ็บปวดหรือไม่ 
          พ่อก็เชื่อแน่ว่าลูกจะต้องชนะและผ่านพ้นมันไปจนได้ ... 
          'เจ็บนัก .. ก็จำต้องทนนะลูกเอย' ...
          ดวงตาคม มั่นคง ที่ผ่านร้อนหนาวมามาก มองดูบุตรสาว นิ่ง..เรียบเฉย แต่ใช่ว่าจะไร้ความรู้สึกเมตตา ..สงสาร.. ปราณี
          หากแต่ก็แน่ใจว่ามิอาจปฏิเสธกระไรได้ 
          บริษัทของเขาที่ยังต้องแบกภาระดูแลคนในปกครองอีก เป็นร้อยเป็นพันกว่าชีวิต
          ดังนั้น .. ความมั่นคงของบริษัทฯ จึงจำต้องคงอยู่ 
          ที่คงต้องแลกด้วยอิสระของบุตรสาวสุดที่รัก ที่เขามีอยู่ เพียงคนเดียวคนนี้
          คุณยมนา ลอบเหลือบตามองสามีอย่างรับรู้ความอัดอั้น ตันใจ แต่ก็มิอาจกระทำอะไรได้ ... รับรู้ได้แค่เพียงว่า 
          ถึงแม้วันนี้ สามีจะยังมิต้องเป็นกังวลไปกับธุรกิจที่ครอง อยู่ในมือมากนัก หากแต่คุณภิรมณ์ .. พี่สาวคนเดียวของคุณ ยมนา ผู้ที่เคยถือหุ้นใหญ่ .. เคยยื่นมือมาช่วยเหลือบริษัทฯใน ช่วงเหตุวิกฤติเมื่อยามลำบากกันในกาลก่อน 
          .. บัดนี้ .. เธอออกมาล้ำเลิกเบิกทวงบุญคุณ
          ผู้เป็นสามีจึงได้แต่น้ำท่วมปาก 
          ถามว่าจะปฏิเสธได้หรือไม่? ...เขาก็คงตอบว่า 'ได้' ... 
          เพราะไม่ว่าอย่างไร ความสุขทั้งชีวิตของผู้เป็นบุตรสาว สุดที่รักเพียงคนเดียวก็ย่อมจะสำคัญยิ่ง!!
          ... หากแต่มันติดตรงที่ ...
          ความกตัญญู!! รู้คุณคน ... 
          บางครั้งบางครา ..ทำไมมันจึงดูหนาหนัก..
          เสมือนราวกับเป็น 'โซ่ตรวน' อันหนักอึ้ง ให้แก่ผู้มิรู้อิโหน่ อิเหน่อย่างไรก็ไม่รู้

คำชี้แจงจากใจนักเขียน

เนื่องจากนิยายเรื่องนี้ มีกลิ่นไอที่นักอ่านตัวยงบางท่านอาจตะหงิดใจสงสัย
ซึ่งในความเป็นจริง 'ไรต้ามือใหม่มาก' ...จะว่าไป ก็ไม่อาจเอ่ยได้ไม่เต็มปาก มิกล้าเปรียบเทียบอะไรเลย ... แต่เพื่อกันความสงสัยแคลงใจในภายหลัง
จึงขอแจ้งและแจงให้ทราบว่า 
นิยายเรื่อง 'น้องน้อยที่รัก' เรื่องนี้
ไรต้าได้รับแรงบันดาลใจมาจากนิยายเล่มโปรดมาก ๆ เล่มหนึ่ง
ซึ่งนิยายเล่มรักเรื่องนั้นคือ ... 
... 'พี่เลี้ยง' ... ของท่านนักเขียน ... 'ทมยันตี' ... 
บุคคลที่ไรต้ายืดถึงเป็นต้นแบบ เป็นแรงบันดาลใจ และเป็นแบบอย่างที่ดี ที่ไรต้าจะสามารถก้าวตามท่านได้..ในเส้นทางนักแต่งนิยายที่รักความสงบสุขผู้หนึ่งก็เท่านั้น
ดังนั้น ... เจตนาที่ตั้งใจแต่งนิยายเรื่องนี้
ก็มิได้มุ่งหวังหรือเจตนาไม่ดีใด ๆ ทั้งสิ้นทั้งปวง
ไรต้าเพียงแค่อยากเก็บกลิ่นไอนิยายที่ตนรัก .. มาไว้ในรูปแบบที่ตนจินตนาการของตนเองเท่านั้นเองค่ะ
... หวังว่านักอ่านจะเข้าใจ ...
แตะรับ Link เพื่อโหลดเล่มเต็มได้ที่รูปภาพของแต่ละเรื่องนะคะ สู้ๆ

🌸 น้องน้อยที่รัก : บทที่ 2 (3)

นิยายแต่งจบแล้วค่ะ โหลด eBook ได้เลยนะคะ

บทที่ 2 (3)


          "แง!! แง!! พี่ต้นใจร้าย พี่ต้นตีคุณน้ำทำไมคะ? คุณน้ำ จะไปฟ้องอารัน!! แง..."
          หากแต่วันนี้ผู้รับผิดชอบคดีมิได้มีชีวิตตัดสินใด ๆ ให้ อีกแล้ว 
          เพราะพอสิ้นมารดา .. เหมันต์ก็เริ่มทำตัวเป็นผู้ใหญ่ขึ้น พูดจาน้อยลงจนแทบจะเรียกว่านับคำได้ หากจะยอมพูดมาก ๆ กับก็แต่น้องสาวเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นแหละ
          แต่ .... เมื่อข่าวหมั้นหมายของน้องสาวแว่วเข้ามา
          คนเป็นพี่ที่นับวันพูดน้อย ก็ยิ่งน้อยลง และดูจะห่างเหิน ออกไปเป็นลำดับ
          'แม้พี่เป็น ..พี่.. แต่เราก็ไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน ต่อไป คุณน้ำจะมีครอบครัวของตัวเอง จะมีคนมาคอยดูแลคนใหม่ 'พี่ชาย' คนนี้ก็กำลังจะหมดหน้าที่ .. พี่ทำอย่างนี้ .. คุณน้ำจะ ได้เคยชิน'
          เสียงอ่อนเบา ปลอบประโลม ยามเมื่อน้องน้อยกระเง้า กระงอดที่พี่ชายมักค่อยหลบหน้าหลบตา ชวนไปไหนก็มักจะ คอยปฏิเสธเสมอ ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้า 'หน้าที่' รับ-ส่ง ไปเรียน หนังสือหลังจากที่พี่ชายสอบเข้ามหาวิทยาลัยรัฐบาลมีชื่อ และ คณะที่ตั้งใจได้สำเร็จ ผู้เป็นลุงก็ให้รางวัลด้วยรถยุโรปคันโก้ ให้เป็นของขวัญทันใด
          ดังนั้น รถของเขาคันนี้ จึงมีไว้ขับให้น้องน้อยนั่งเช่นกัน .. เพราะในวันที่รับมันมา .. ผู้เป็นน้องก็ประกาศลั่น ๆ 
          'รถของพี่ชายค่ะ แต่ว่ามันมีไว้ใช้สำหรับรับ-ส่งให้คุณ น้ำไปโรงเรียน!! ... นะคะ'
          ไม่ว่าคำประกาศจะดูแข็งแกร่งมั่นคงแค่ไหน .. หากแต่ ถ้ามันเกี่ยวพันกับพี่ชายคนนี้แล้ว คำว่า .. 'นะคะ' .. ด้วยเสียง อ่อนเบา เกรงใจ ก็มักจะติดห้อยลงท้ายตามมาด้วย...เสมอ

          "งานที่โน้นเป็นไงบ้างนายต้น .. ปัญหาที่เกิดอยู่พอจะสู้ กันได้ไหวไหม?"
          คุณธันวาเอ่ยถามน้ำเสียงเรียบเรื่อย แม้จะหนักใจใน เรื่องธุรกิจที่กำลังเผชิญอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มากนัก เพราะยังจะ สามารถประคับประคองมีเงินหมุนสำรองได้จากทางธุรกิจด้าน อื่นได้อยู่บ้าง ..ประสบการณ์ที่พัดผ่านมา บ่มเพาะให้คุณธันวา มักเป็นผู้รอบครอบ ไม่ค่อยผลีผลามทุ่มลงทุน .. แถมยังมักหา หนทางลงทุนอื่น ๆ สำรองไว้บ้างเสมอ
          เพราะนอกจากจะมีธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง เขาก็ยังร่วม กับพรรคพวกลงทุนทางด้านหุ้นของโรงแรมที่พัก อีกทั้งลงทุน ไปทางด้านนำเข้ายานยนต์ไว้อีกด้าน ด้วยกันกับชาวต่างชาติ จึงได้ชื่อว่าค่อนข้างจะมีแหล่งทุนและเงินหมุนจากธุรกิจอื่น ๆ หนุนหลังอยู่ได้บ้าง
          "พอไปได้นะครับ คุณอาอาคมตัวแทนผู้บริหารของคุณ ลุงฝีมือดี พร้อมกับมีวิสัยทัศน์เชิงบวกดีมาก เลยเป็นขวัญและ กำลังใจให้ลูกทีมได้ดี แถมแก้ปัญหาได้เก่ง พอ ๆ กับที่บริษัท ของคุณลุงซื่อตรง มั่นคง ทำงานเสร็จลุล่วงตรงเวลานัดหมาย เสมอ และเพราะสิ่งนี้กระมังครับ งวดนี้เราก็เลยได้สัญญา .. รับเหมาสร้างสะพานสู่ประเทศเพื่อนบ้านมาอีกฉบับแล้วสิ"
          "อ่ะห้า!! นับว่าเป็นข่าวดีมหาศาลเลยนี่นา .. ก็แล้วทำไม เจ้าหมอนั่นไม่โทรมาแจ้งลุงบ้าง ปล่อยให้เรารอลุ้นฟังข่าวแอบ ใจหาย ใจคว่ำ มันน่าเตะจริง ๆ เลยนะไอ้หมอนั่นน่ะ" 
          คุณธันวาทำท่าโคลงศรีษะ แต่ว่าอารมณ์ดีขึ้นทันตาเห็น


คำชี้แจงจากใจนักเขียน

เนื่องจากนิยายเรื่องนี้ มีกลิ่นไอที่นักอ่านตัวยงบางท่านอาจตะหงิดใจสงสัย
ซึ่งในความเป็นจริง 'ไรต้ามือใหม่มาก' ...จะว่าไป ก็ไม่อาจเอ่ยได้ไม่เต็มปาก มิกล้าเปรียบเทียบอะไรเลย ... แต่เพื่อกันความสงสัยแคลงใจในภายหลัง
จึงขอแจ้งและแจงให้ทราบว่า 
นิยายเรื่อง 'น้องน้อยที่รัก' เรื่องนี้
ไรต้าได้รับแรงบันดาลใจมาจากนิยายเล่มโปรดมาก ๆ เล่มหนึ่ง
ซึ่งนิยายเล่มรักเรื่องนั้นคือ ... 
... 'พี่เลี้ยง' ... ของท่านนักเขียน ... 'ทมยันตี' ... 
บุคคลที่ไรต้ายืดถึงเป็นต้นแบบ เป็นแรงบันดาลใจ และเป็นแบบอย่างที่ดี ที่ไรต้าจะสามารถก้าวตามท่านได้..ในเส้นทางนักแต่งนิยายที่รักความสงบสุขผู้หนึ่งก็เท่านั้น
ดังนั้น ... เจตนาที่ตั้งใจแต่งนิยายเรื่องนี้
ก็มิได้มุ่งหวังหรือเจตนาไม่ดีใด ๆ ทั้งสิ้นทั้งปวง
ไรต้าเพียงแค่อยากเก็บกลิ่นไอนิยายที่ตนรัก .. มาไว้ในรูปแบบที่ตนจินตนาการของตนเองเท่านั้นเองค่ะ
... หวังว่านักอ่านจะเข้าใจ ...
แตะรับ Link เพื่อโหลดเล่มเต็มได้ที่รูปภาพของแต่ละเรื่องนะคะ สู้ๆ

🌸 น้องน้อยที่รัก : บทที่ 2 (2)

นิยายแต่งจบแล้วค่ะ โหลด eBook ได้เลยนะคะ

บทที่ 2 (2)


          "งานยุ่งมาก เศรษฐกิจกำลังมีปัญหา แถมบริษัทก็ยังมา มีลูกค้าลดลง พี่เลยต้องวิ่งเจรจาช่วยคุณอาอาคมวิ่งหาลูกค้า ใหม่ ๆ"
          ผู้ทำหน้าที่สถาปนิกในเครือบริษัทฯ ที่รับเหมาก่อสร้าง ของคุณธันวาเอยเสียงอ่อน เสมือนเป็นการชี้แจง .. แก้ตัวถึง สาเหตุที่ตนต้องหายตัวไปเนิ่นนาน เพราะพอหลังจากเรียนจบ เหมันต์ที่เลือกเรียนด้านสถาปนิกเพราะหัวสมองให้ จบมาก็จึง รับอาสาไปดูแลสาขาทางภาคอิสานที่กำลังเปิดสู่การค้าเสรีไร้  พรมแดน หากแต่เพราะพิษเศรษฐกิจช่วงนี้ การติดต่อเจรจา เซ็นสัญญาต่าง ๆ จึงดูยากเย็นแสนเข็ญ และมีจำนวนลดลง ... ด้วยเหตุนี้ แม้คนที่มิได้มีหน้าที่เกี่ยวข้องโดยตรง หากแต่เป็น การทำเพื่อช่วยเหลือผู้มีพระคุณ อะไรที่พอหยิบจับช่วยทำได้ เหมันต์ก็มิคิดที่จะละเลย
          "มาครั้งนี้ พี่ต้นจะอยู่ได้นาน...ไหม?"
          แม้เสียงจะยังดูใส แต่มิอาจปกปิดความกล้ำกลืน
          ก่อนนี้พี่ชายก็เคยกลับมา แต่ทว่ามักจะอยู่เพียงแป็บ ๆ นานสุดก็แค่เพียงวัน หรือแค่สองวัน
         "ครั้งนี้คงอยู่ได้หลายวันค่ะ เพราะคุณลุงเรียกให้พี่กลับ มาช่วยดูแลการตกแต่งเรือน .. ทับทิมให้คุณน้ำ" คนตอบละคำ ว่า 'เรือนหอ' เอาไว้อย่างผู้ที่อยากจะพูดแต่พูดไม่ใคร่เต็มเสียง
          "ไปเถอะค่ะ ทานข้าวกัน พี่ชักเริ่มจะหิวแล้วสิ ยิ่งได้ยิน ป้าแก้วคุยว่าวันนี้ตั้งแกงเขียวหวานกับผัดฉ่าปลาดุกของโปรด ไว้ให้พี่ ว่าแต่ว่า จะหุงข้าวไว้พอหรือเปล่าเถอะ เพราะอยู่ที่โน้น อาหารไม่ค่อยถูกปาก .. ป้าแก้วทำอะไรปราณีตจนพี่จะติดเป็น นิสัย จนไปชิมฝีมือใครก็เลยไม่ค่อยจะคล่องคอสักนิดเลย" 
          พี่ชายพูดเสียงดังกลบร่องรอยในใจก่อนหน้า ราวกับจะ ใช้มันขับไล่อะไรบางอย่างไปเสียด้วยกัน .. กับเสียงที่ทำให้ดู สดใสลั่น ๆ นั้น
          "ป้าแก้วครับ เดี๋ยวพอผมทานข้าวเสร็จแล้วจะรีบกลับมา ช่วยดูหลอดไฟที่ห้องน้ำให้นะครับ ผมว่าแสงมันชักอ่อน ๆ มัว ๆ อย่างไรพิกล แสดงว่าใกล้จะหมดอายุการใช้งานล่ะ ยิ่งพักนี้ ป้าบ่นว่าหูตาแย่ ไม่ค่อยดี หากเกิดไฟดับไปกระทันหันช่วงที่ ผมไม่อยู่.. เกิดลื่นล้มไปป้าแก้วจะลำบาก" 
          คนพูดรู้จักห่วงใย ใส่ใจคนรอบข้างอย่างรอบครอบ 
          พอพูดถึงตรงนี้ คนที่สาละวนเดินสั่งโน้นนี่จึงได้เงยหน้า มาเห็น 'ทูนหัว' ของตนเองก็ครานี้
          "ขอบคุณค่ะคุณต้น อ่ะ? อ้าว!! ต้าย! คุณน้ำเดินมาตอน ไหนกันคะ ป้าแก้วไม่เห็น ดูสิ.. มัวแต่ยุ่งวุ่นวายเตรียมนับเครื่อง เงินเครื่องทองมาขัด กลัวจะไม่ทันวันงานรับขันคุณน้ำแหน่ะ ค่ะ .. ทานอะไรมาหรือยังคะ อ๋อ!! ตายจริง นี่มันเวลาอาหารค่ำ กันแล้วนี่ แย่จริง ..คนแก่คนเฒ่าก็งี้ค่ะ.. จะหลงลืมวันเวลากัน ง่ายดายเหลือเกินแล้ว"
          คนเป็นแม่นมร่วมของทั้งสอง .. บ่นเหยียดยาวได้ตาม ประสา 
          แต่คำว่า 'ขัดเครื่องเงินเครื่องทองเตรียมรับขัน' ทำให้ ผู้ฟังทั้งสองต่างคนต่างเมินหน้าไปกันคนละทาง 
          .. ต่างคน .. ต่างความรู้สึก .. ไม่ต่างกัน
          ผู้พี่ก้าวนำหน้า ... ผู้น้องก้าวตามหลัง 
          มักเป็นภาพประจำชินตาของผู้คนทั้งบ้าน .. นับจากเด็ก ทั้งสองเริ่มโตเข้าสู่วัยหนุ่มสาวก็แทรกเข้ามา .. แทนที่ภาพจำ ก่อนหน้า .. ในครั้งยามที่ทั้งสองยังเป็นเด็กเล็กไปเสียสิ้น
          เด็กหญิงผมเปียวิ่งโล่ ๆ ไล่จับโน้นนี้ 
          ขณะที่พี่ชายหน้ายุ่ง เกาหัวแกรกอย่างโมโห พร้อมถือ ชามข้าวในมือ..คอยไล่ป้อนน้อง และมักจะมีบางคราบบางครา ที่คนตัวใหญ่กว่าจะจับน้องน้อยพาดขา ซัดเพี๊ยะ ๆ เพราะพอ พี่ชายป้อนผัก น้องสาวก็ถ่มพ่นทิ้ง ผู้พี่หมั่นไส้ .. เลยต้องมีการ 'ลงไม้ลงมือ' สั่งสอนกัน .. ลั่นไปหมด

คำชี้แจงจากใจนักเขียน

เนื่องจากนิยายเรื่องนี้ มีกลิ่นไอที่นักอ่านตัวยงบางท่านอาจตะหงิดใจสงสัย
ซึ่งในความเป็นจริง 'ไรต้ามือใหม่มาก' ...จะว่าไป ก็ไม่อาจเอ่ยได้ไม่เต็มปาก มิกล้าเปรียบเทียบอะไรเลย ... แต่เพื่อกันความสงสัยแคลงใจในภายหลัง
จึงขอแจ้งและแจงให้ทราบว่า 
นิยายเรื่อง 'น้องน้อยที่รัก' เรื่องนี้
ไรต้าได้รับแรงบันดาลใจมาจากนิยายเล่มโปรดมาก ๆ เล่มหนึ่ง
ซึ่งนิยายเล่มรักเรื่องนั้นคือ ... 
... 'พี่เลี้ยง' ... ของท่านนักเขียน ... 'ทมยันตี' ... 
บุคคลที่ไรต้ายืดถึงเป็นต้นแบบ เป็นแรงบันดาลใจ และเป็นแบบอย่างที่ดี ที่ไรต้าจะสามารถก้าวตามท่านได้..ในเส้นทางนักแต่งนิยายที่รักความสงบสุขผู้หนึ่งก็เท่านั้น
ดังนั้น ... เจตนาที่ตั้งใจแต่งนิยายเรื่องนี้
ก็มิได้มุ่งหวังหรือเจตนาไม่ดีใด ๆ ทั้งสิ้นทั้งปวง
ไรต้าเพียงแค่อยากเก็บกลิ่นไอนิยายที่ตนรัก .. มาไว้ในรูปแบบที่ตนจินตนาการของตนเองเท่านั้นเองค่ะ
... หวังว่านักอ่านจะเข้าใจ ...
แตะรับ Link เพื่อโหลดเล่มเต็มได้ที่รูปภาพของแต่ละเรื่องนะคะ สู้ๆ

วันอาทิตย์ที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2560

🌸 น้องน้อยที่รัก : บทที่ 2 (1)

นิยายแต่งจบแล้วค่ะ โหลด eBook ได้เลยนะคะ

บทที่ 2 (1)


          เฮ้!! คุณครับ 
          ..พวกคุณ ๆ ที่เดินผ่านกันไปมากันอยู่แหละครับ
          ผมมีคำถามอยากถามน่ะว่า .. 
          บนหนทางที่ผ่าน ๆ คุณเคยพบเห็นผู้หญิงที่สวยที่สุด ในโลกคนหนึ่งบ้างไหมครับ?
          และถ้าหากว่า .. พวกคุณบังเอิญพบเธอ ..
          .. เธอกำลังร้องไห้อยู่หรือเปล่า?
          ช่วยบอกเธอ .. แทนผมหน่อยสิครับ
          บอกเธอว่า .. ผมขอโทษ .. ผมเสียใจ
          ไม่ว่าจะอย่างไรผมก็อยากให้เธออยู่เคียงข้างเสมอ ..
          โธ่ .. คุณจะไม่บอกเธอให้ผมหน่อยหรือ ว่าผม .. รักเธอนะ
          เสียงทุ้มนุ่ม .. แผ่วเศร้าเคล้าคลอมากับเสียงกีตาร์โปร่ง ตัวโปรดของพี่ชาย ที่มักใช้เล่นบ่งบอกอารมณ์ผู้เป็นเจ้าของ ในยามที่อัดอั้นตันใจกระไร ... ในบางครั้ง
          กลิ่นราตรีที่ปลายระเบียงเรือนไม้สีขาวหลังเล็ก .. เริ่ม ส่งกลิ่นละมุนมาตามลมแผ่วพริ้ว ฉุดรั้งให้ปลายเท้าบอบบาง ชะงักสักเพียงครู่ ก่อนจรดปลายเท้าก้าวต่อ
          "พี่ต้น ..กำลังเล่นเพลงเรียกหาสาวสวยคนไหนในโลกนี้ อยู่หรือคะ?"
          เสียงใส ๆ เอ่ยแซวเสียงแจ๋ว ๆ เพราะเพียงเธอก้าวเลย  พ้นบันไดชานเรือนไม้เก่าสีขาว ที่ชายหนุ่มเลือกมาพักยามเริ่ม โตเป็นหนุ่ม .. ร่างบางโผล่พ้นขึ้นมา ผู้เป็นพี่ชายก็วางกีตาร์ .. ดุจรอต้อนรับ
          "ก็ ... เรียกใครแถว ๆ นี้แหละค่ะ"
          คนตอบ ทำท่ามองลม..มองแล้งไปตามเรื่อง
          "คุณแม่ให้มาตามไปรับประทานอาหารค่ำค่ะ"
          คนน้องแจ้งความเสียงแจ๋ว ๆ ราวเด็กหญิงตัวน้อย ๆ มัก ทำเสมอ .. ในอดีตยามที่มารดาอันเป็นที่รักมีคำสั่งอ่อนหวาน
          'ไปแน่ะค่ะ..คุณน้ำ.. ไปเรียกพี่ชายมากินข้าวกินปลากัน เถอะไป คงเพิ่งเลิกเรียนกลับมาซะเย็นค่ำ ป่านนี้จะหิวโงกเสีย แล้วล่ะก็ไม่รู้' 
          แล้วเด็กหญิงสายธารก็จะวิ่งจนหางเปียปลิวไหว ๆ วิ่งซุก ซุนตามหาพี่ชายไปทั่ว
          "ป้าแก้วทำยำเล็บมือนางให้ชิมเมื่อบ่ายน่ะค่ะ ยังอิ่มอยู่ เลยค่ะ"
          ปากพูด แต่ร่างสูงก็เตรียมขยับลุก เพราะให้อย่างไร ก็มิ อาจขัดความมีน้ำใจต่อบุคลผู้มีพระคุณทั้งสองท่านได้เด็ดขาด ฉะนั้น ..ไม่ว่าเรื่องที่ขอหรือสั่งมา.. ไม่ว่าจะเล็กจะน้อย เหมันต์ จึงมิมีวันเห็นเป็นผิดหรือกล้าปฏิเสธได้เต็มคำเลยสักครั้ง
          "ป้าแก้วลำเอียง ทีของคุณน้ำได้แค่เกี๊ยวน้ำ"
          สาวน้อยทำปากยื่นไปยังปลายระเบียงอีกด้าน ที่แม่นม กำลังสาละวนสั่งเด็กสาวรุ่นขัดเครื่องเรียงจานง่วนอยู่ จนไม่ ทันได้สังเกตเห็นสาวน้อยทูนหัวของนางเดินเลาะมาในคราวนี้
          "ก็คุณน้ำกินเผ็ดไม่เก่ง"
          พี่ชายอมยิ้ม เป็นเชิงแกล้งเยาะเย้ย
          "คุณน้ำกินได้"
          เถียงเสียงอ่อย
          "ได้นิดเดียว แค่พอผงพริกแตะติดปลายช้อน"
          คนพี่ไม่เคยยอมให้น้องน้อยของเขาสักเท่าไร ในเรื่องที่ มักกระเย่อกระเหย่งเถียง
          "พี่ต้นดูผอมลงจังค่ะ ที่โน้นอาหารไม่อร่อยนักหรือ?"
          ผู้น้องเปลี่ยนเรื่อง เพราะพอพี่ชายเปลี่ยนมาอยู่ใต้ชุด อยู่บ้าน ด้วยเสื้อยืดสีขาวคอกลมกับกางเกงขาสั้นสีเข้มกว่า ก็ ทำให้ร่างสูงตรงดูซูบซีดขึ้นผิดตาจากแต่ก่อน จนน้องน้อยตี หน้าเหยด้วยความเป็นห่วงพี่ชายไม่วายเว้น

คำชี้แจงจากใจนักเขียน

เนื่องจากนิยายเรื่องนี้ มีกลิ่นไอที่นักอ่านตัวยงบางท่านอาจตะหงิดใจสงสัย
ซึ่งในความเป็นจริง 'ไรต้ามือใหม่มาก' ...จะว่าไป ก็ไม่อาจเอ่ยได้ไม่เต็มปาก มิกล้าเปรียบเทียบอะไรเลย ... แต่เพื่อกันความสงสัยแคลงใจในภายหลัง
จึงขอแจ้งและแจงให้ทราบว่า 
นิยายเรื่อง 'น้องน้อยที่รัก' เรื่องนี้
ไรต้าได้รับแรงบันดาลใจมาจากนิยายเล่มโปรดมาก ๆ เล่มหนึ่ง
ซึ่งนิยายเล่มรักเรื่องนั้นคือ ... 
... 'พี่เลี้ยง' ... ของท่านนักเขียน ... 'ทมยันตี' ... 
บุคคลที่ไรต้ายืดถึงเป็นต้นแบบ เป็นแรงบันดาลใจ และเป็นแบบอย่างที่ดี ที่ไรต้าจะสามารถก้าวตามท่านได้..ในเส้นทางนักแต่งนิยายที่รักความสงบสุขผู้หนึ่งก็เท่านั้น
ดังนั้น ... เจตนาที่ตั้งใจแต่งนิยายเรื่องนี้
ก็มิได้มุ่งหวังหรือเจตนาไม่ดีใด ๆ ทั้งสิ้นทั้งปวง
ไรต้าเพียงแค่อยากเก็บกลิ่นไอนิยายที่ตนรัก .. มาไว้ในรูปแบบที่ตนจินตนาการของตนเองเท่านั้นเองค่ะ
... หวังว่านักอ่านจะเข้าใจ ...
แตะรับ Link เพื่อโหลดเล่มเต็มได้ที่รูปภาพของแต่ละเรื่องนะคะ สู้ๆ

🌸 น้องน้อยที่รัก : บทที่ 3 (4) Last Sample

นิยายแต่งจบแล้วค่ะ  โหลด eBook ได้เลยนะคะ บทที่ 3 (4)           ... คนยอมรับปาก ...            สุดท้ายก็...